Heb jij ook spookgedachten wanneer je niet meer in verbinding bent met jezelf? Zit je te veel in je hoofd in plaats van je hart? Wanneer je teveel bezig bent geweest met jouw buitenwereld in plaats van jouw binnenwereld?

Angst en onzekerheid nemen het dan van je over. Je verbinding met jezelf is verbroken. You’re disconnected. Je weet niet meer wat je er tegen moet doen, je hebt het allemaal al geprobeerd: vechten, vluchten of bevriezen. Geen van de drie is natuurlijk effectief. Maar je reageert instinctief, vanuit oude programmeringen die je in het verleden misschien geholpen hebben. Maar nu niet meer. Nu kun je eigenlijk geen kant op. De enige uitweg is stilstaan bij en toelaten wat zich aandient en het vervolgens tot in de puntjes van je tenen, vingers en neus te voelen. Helemaal doorvoelen, totdat je kunt accepteren wat is. En het vervolgens liefdevol kunt loslaten.

Je verbinding met jezelf is verbroken wanneer je teveel bezig bent geweest met jouw buitenwereld in plaats van jouw binnenwereld.

Herkenbaar? Voor mij ook. Afgelopen maand nog. Ik heb mezelf weer eens verwaarloosd. Het blijft een terugkerend thema. De liefde voor mezelf voelde ik al een tijd niet meer. Waardoor ik ook geen liefde kon geven aan anderen.

In een reis naar mijn hart kwam ik donker en licht tegen. Ik koos ervoor om het donker te onderzoeken. Ik zag teleurstelling. Teleurgesteld was ik omdat ik wèèr mezelf in de steek had gelaten. Niet goed voor mezelf gezorgd, andere bezigheden prioriteit gegeven. Ik wist ook niet meer hoe ik weer bij mezelf moest komen. Hoe ik weer even stil moest staan. De pause knop indrukken. En heel diep ademhalen. Jeetje wat was dat lang geleden zeg!

Ik kon weer langzaam mijn hartzeer in de ogen kijken: een recente gebeurtenis wat verdriet en boosheid met zich mee had gebracht. En ik zag hoe ik al langere tijd mijn verbinding met mezelf kwijt was. Ik stond niet meer stil bij mijn basisbehoeften: gezond eten, voldoende drinken en op tijd naar bed. (Ooh zo simpel, maar oooh zo belangrijk!) Ik leefde in een spookwereld met mijn spookgedachten. In het verleden. In de toekomst. Maar niet in het NU. De krampachtigheid en stijfheid waar ik in leefde had zich vast gezet in mijn hartgebied en de hele achterkant van mijn rug. Ik weet nu dat ik mezelf weer op nummer 1 mag zetten. Ik mag weer gaan voelen om los te laten. Om ritmisch mee te bewegen op de stroom van het leven.

Ik leefde in een spookwereld met mijn spookgedachten. In het verleden. In de toekomst. Maar niet in het NU.

Ik weet nu ook dat ik opnieuw dagelijks de verbinding wil maken met mezelf. Reconnect. Met het licht en de liefde in mij. Zodat ik lekkerder in mijn vel zit. Vol zelfvertrouwen het leven tegemoet ga. En het licht naar de donkere plekken in mij te laten schijnen. Zodat ik het licht ook naar buiten toe kan uitdragen.

Er zijn verschillende methodes, therapieën, meditaties, oefeningen, hobbies etc die je dichter bij (de liefde voor) jezelf brengen. Ik fladderde voorheen van het een naar het ander, wat dus niet heel effectief werkt. Er is tegenwoordig ook overload, noem het gerust een overkill, aan informatie. Je kunt het gevoel krijgen dat je al achterloopt nog voordat je begint. Je hart hierbij volgen is een must. Mij hielp in het verleden de hartcoherentie meditatie en journaling. Dat heb ik weer opgepakt. Het helpt me weer vreugde en geluk te voelen en daardoor ook liefde en dankbaarheid: de twee deugden met de hoogste trilling. Zelfs water wordt in trilling verhoogd, wanneer je deze woorden opschrijft op een onderzetter en je glas water er op plaatst. (Ja echt!)

Van disconnect naar reconnect dus. Beginnend met de basisbehoeften (want goed zorgen voor jezelf is ook lief zijn voor jezelf, oftewel liefde voor jezelf). En ben gestart met mijn hartcoherentie meditatie en gebed in de vorm van journaling. De rust in mij keert langzaam weer terug. Het licht in mijn hart gaat weer meer schijnen.

Wat helpt jou om de verbinding met jezelf aan te gaan? En hoe hou je dat voor langere tijd vol?

Often we have to break down to break through