Herken jij je hierin:
👉 Je geeft makkelijker de ruimte aan anderen dan aan jezelf.
👉 Je maakt je liever kleiner zodat anderen zich grootser kunnen voelen.
👉 Je zegt vaker ‘ja’ tegen anderen dan aan jezelf.
👉 Je laat liever anderen stralen dan dat je in je eigen licht gaat staan.

Ik herken dit zelf als geen ander. Mijn thema is altijd Zichtbaarheid geweest. Mezelf durven laten zien en horen. Kiezen voor mezelf en mijn eigen Waarheid leven. Het zijn patronen die uit een ver verleden komen, een vorig leven en uit de vrouwenlijn. Lange tijd durfde ik niet te vertellen waar ik in geloof: in (self)healing & de spirituele wereld. Ik hield mijn wereld, mijn waarheid en dus mezelf verborgen. Maar zoals Nelson Mandela al zei: ‘Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst’. We dienen er niemand mee en al helemaal niet onszelf. We maken de grootste impact in de wereld door ons volledige Zelf te delen. Zeker nu als ondernemer ervaar ik dat des te meer.

Wat heeft er voor gezorgd dat ik steeds meer van mezelf durf te laten zien? Een innerlijke drang om te veranderen + om mijn zielsmissie te leven en het feit dat my old world was crumbling. Ik kon niet anders dan mijn oude jas uitdoen en mijn echte zelf te laten zien: zowel in mijn kracht als in mijn kwetsbaarheid.

Ik ontdekte dat er bij mij blokkades zaten op zichtbaarheid in verschillende lagen: fysiek, mentaal emotioneel, energetisch en karmisch. Ik deel graag mijn inzichten en tips hierover met je in deze blog.

  1. Fysieke blokkade op zichtbaarheid
    Aan iemands houding kun je al zien of iemand onzeker is. Loop je wat voorovergebogen en heb je de neiging om je schouders te laten hangen? Je letterlijk kleiner te maken? Dat geeft een heel andere uitstraling dan iemand die met de borst vooruit staat. Een rechte houding straalt zelfvertrouwen uit. Het lijkt niet alleen zo, maar je voelt je daardoor ook zelfverzekerder. Je staat er zo van ‘kijk hier ben ik’ in plaats van ‘kijk alsjeblieft niet naar me’. Door jouw binnenwereld te veranderen, ziet jouw buitenwereld jouw kracht ook. Wat mij helpt is om me voor te stellen dat er een koord vanaf mijn kruinchakra naar de zon gaat waardoor mijn nek en rug zich recht. Vervolgens laat ik een koord vanaf mijn basischakra diep naar het middelpunt van de Aarde zakken. Zodat ik stevig sta als een boom met een rechte rug. Probeer maar eens.
  2. Mentale blokkade op zichtbaarheid
    ‘Dit ben ik in al mijn glorie en ik deel mijn gaven en talenten met je. Graag gedaan.’
    Denk elke keer aan deze woorden als je een kamer binnenloopt. Lekker arrogant denk je misschien, geeft je meer kracht dan wanneer je je telkens zorgen maakt over wat anderen van je denken en of je het wel waard bent om er te zijn. Recht je rug en voel je groots als je aan deze woorden denkt.
  3. Emotionele blokkade op zichtbaarheid
    Onze angsten zorgen er vaak voor dat we iets niet doen. Dat we onszelf toch maar niet uitspreken en onze waarheid voor ons houden. Angst voor afwijzing. Voor oordelen en kritiek. Voor jaloezie en negativiteit. Doe dan het volgende:
  • Geef je angsten de ruimte, sta jezelf toe ze te doorvoelen en laat ze vrij zonder er over te oordelen. Alleen zo kun je je angsten transformeren van donker naar licht.
  • Het is ok zoals je bent. Niemand is perfect en jij dus ook niet. Als je het van de ander kunt accepteren, dan mag je het – per direct! – ook van jezelf accepteren.
  • Weet dat het heel normaal is dat je bij iets nieuws of een verandering in je leven angsten voelt. Je kunt de angst voor iets nieuws doorbreken door met jezelf af te spreken om 1x per maand iets nieuws te doen. Alleen naar een film of een weekendjeweg met jezelf. Of probeer eens een nieuw recept uit. Voel de angst en do it anyway. If you can see it, you can be it.

4. Energetische blokkade op zichtbaarheid
Alles bestaat uit energie. Een gedachte, een boom en jij en ik ook. Ons energetisch lichaam bestaat uit een energetisch veld (je aura), energiebanen (meridianan) en energetische centra (chakra’s). Onze energie is zowel mannelijk (yang) als vrouwelijk (yin). Bij zichtbaarheidsangst mag je je mannelijke energie meer activeren. De mannelijke energie is ik- en actiegericht en geeft focus en doelgerichtheid, terwijl de vrouwelijk energie meer wij-gericht, zacht en verbindend is. Wat kun je doen?

  • Je mannelijke energie activeer je door verwarmende kruidenthee te drinken (kaneel, gember) te drinken, yang yoga te doen en de yang meridianen in je lichaam te laten activeren (door bijv. een energetisch therapeut).
  • Heb je genoeg ideeën maar lukt het niet om tot actie over te gaan? Dan kan je sacraal- of miltchakra wel een oppepper gebruiken. Dit chakra staat o.a. voor creatiekracht. Je kunt je miltchakra zelf activeren door je hand op het chakra te leggen net voor je milt (linkerzij) en de kleur oranje in te stralen. Werken met de kleur oranje in je voeding en kleding werkt ook!

5. Karmische blokkade op zichtbaarheid
Als je je afvraagt waarom je na al die jaren nog steeds te maken hebt met zichtbaarheidsangst, dan heb je hier je antwoord: je bent er niet alleen al vele jaren mee bezig, maar ook al vele levens. So give yourself a break en wees niet te hard voor jezelf als je zichtbaarheidsangst zich weer voordoet. Je herkent dit thema waarschijnlijk ook in je vrouwenlijn: je moeder en grootmoeders worstelden ook met dit thema. En vergeet ook niet dat dit een collectief thema is: vrouwen die zich al eeuwenlang schuil hielden, niet meer hun kracht durfden te gebruiken en zichzelf wegcijferden bang voor vervolging of onderdrukking. Een karma reading en healing zou je hierbij kunnen helpen. Maar je kunt je karmische blokkade ook zelf helen middels journaling. Neem er de tijd voor en zorg ervoor dat je ongestoord in gesprek kunt gaan met je (hogere) zelf. Nodig je gidsen uit en stel jezelf dan de volgende vragen:

  • Hoe belemmert mijn zichtbaarheidsangst mij in mijn leven?
  • Waardoor is deze angst ontstaan in mijn huidige leven?
  • In welk leven is deze angst voor het eerst ontstaan? Wat gebeurde er toen?
  • Hoe zette deze angst zich voort in andere levens?
  • Bij welk voorouder – hoeveel generaties terug – is deze angst ontstaan? Wat was er aan de hand?
  • Zijn er nog andere zaken die ik mag zien die te maken hebben met mijn zichtbaarheidsangst?
  • Wat kan ik doen om deze angst te transformeren?
  • Laat mij nu mijn waarheid zien.
  • Wat kan ik nog meer doen om mijn waarheid te leven en mij niet meer te laten leiden door mijn zichtbaarheidsangst?

Als ondernemer wordt je continu uitgedaagd om zichtbaar te zijn. Om jouw unieke klank te laten horen. Jouw zielsmissie uit te dragen. Je zichtbaar te maken door jouw waarheid te durven leven. En te delen. Voel je je geremd om jezelf te laten zien en hou je je in? Bedenk dan dat je grootste kracht in het tonen van jezelf in al je glorie zit. Je bent uitgerust met jouw unieke talenten en kwaliteiten die alleen jij op jouw unieke wijze naar buiten kunt brengen. Ain’t nobody like you. En de wereld wacht op jou. Zet daarom vandaag nog jouw eerste stap naar zichtbaarheid. Zet je licht aan en wordt een lichtbaken voor anderen.

Oordelen. Het thema houdt me al enige tijd bezig. Ik werd de afgelopen tijd constant getriggerd op oordelen van anderen en mezelf over anderen en mezelf. Het feit dat het me ook nog eens keer op keer raakte en daardoor zelf ook een oordeel kreeg over de situatie, de ander of over mezelf, zegt natuurlijk wat over moi. In welke pijnstukken werd ik geraakt? Waar komt het vandaan? Het was duidelijk dat dit me niet zomaar ineens opviel. Ik had weer een nieuwe en dieperliggende laag ontdekt bij mezelf. De voor mij oordelende situaties op mijn pad waren een test wat ik zelf ook mocht gaan testen en onderzoeken. Ik kon het pas doen op het moment dat ik zag wat hiervan de bedoeling was. Dus ben ik er in gedoken en zo ontstond onder andere deze blog en stappenplan.

Vooropgesteld: we oordelen allemaal, bewust of onbewust. Maar dat betekent natuurlijk niet dat we er niks aan hoeven te doen of dat het goed te praten valt. Oordelen over anderen, zegt ook wat over degene die oordeelt. Wanneer we zelf oordelen, ligt er vaak zelftwijfel aan ten grondslag. Een onzekerheid waardoor je alles en iedereen om je heen in twijfel trekt, maar vooral ook jezelf en je eigen leven.

We zouden niet oordelen als we:

  • geen zelftwijfel hebben
  • onszelf kunnen accepteren
  • vertrouwen op onze innerlijke kracht en leiding
  • zelfliefde hebben
  • echt happy zijn met onszelf en ons leven
  • weten en voelen wie we echt Zijn
  • meer peace of mind hebben

Alleen dan zouden we met liefdevolle ogen kijken naar onszelf.
En naar de ander.
Je herkent en ziet het licht in jezelf.
Je herkent en ziet het licht in anderen.

Maar…hoe bereiken we dan de staat van oordeelloos Zijn? Daarvoor moeten we er eerst bewust van worden, er onderzoek naar doen, observeren en stilstaan om nieuw gedrag toe te passen. Het heeft veel weg van de stappen Onbewust onbekwaam, Bewust onbekwaam, Bewust bekwaam, Onbewust bekwaam. Alleen begin ik hier op het punt van bewustwording.

1. Bewustwording
Je merkt het vaker op aan anderen dan aan jezelf. Hoeveel anderen over anderen oordelen (beter bekend als roddelen). Hoeveel anderen over jou oordelen. Waardoor je in je (oude) pijn schiet en het gevoel krijgt dat je je moet verantwoorden. Jezelf en je keuzes moet uitleggen. Je merkt dat je de opmerkingen/oordelen van anderen nog een aantal dagen, weken of maanden met je meedraagt en elke keer wanneer je er aan denkt het je wat blijft doen. Merk ook eens op hoe vaak jij over een ander oordeelt. Of erger nog: hoe vaak jij over jezelf oordeelt.

Wees je je er bewust van. Telkens weer als je het opmerkt. Telkens weer als je voelt dat de woorden van een ander jou raken. Oordelen ze wel echt over jou? Of wordt er iets door hun woorden in jou getriggerd waardoor er zelfoordeel en zelftwijfel ontstaat?

Hou een week in een oordeelboekje (kan er niks mooiers van maken) bij hoe vaak oordelen voorbij zijn gekomen van anderen en jezelf over anderen en jezelf. Teken elke dag een tabel in je boekje van 10 rijen en 10 kolommen. Zet een kruis in een hokje per oordeel in de tabel. Als je je er bewust bij stilstaat, zal het je gaan opvallen hoe vaak we oordelen. Je kunt ook nog de oordelen van anderen en van je zelf scheiden om inzicht te krijgen wie nu vaker oordeelt. Jijzelf of de ander?

2. Zelfonderzoek
Nu je er achter bent gekomen hoe vaak je oordeelt, sta je in deze tweede week stil bij wat een oordeel – van jezelf of de ander – met je doet. Onderzoek het en schrijf er elke dag over:

  • Wat doet het oordeel met je?
  • Hoe raakt het je?
  • Waar raakt het je in je lichaam?
  • Ontstaat er zelfoordeel naar aanleiding van oordelen van de ander?
  • Heb je zelf geoordeeld over anderen? Of over jezelf?
  • Hoe ontstond het? Wat voelde je, waar voelde je het en waarom voelde je het?
  • Wat is de reden dat het je zo raakt en waar komt het vandaan?
  • Lukt het om te onderzoeken wat daar dieper onder zit?
  • Bijvoorbeeld: Wie was het die in jou vroege jeugd oordeelde over jou of over een dierbare?
  • Wat zei dat oordeel? En wat doet het nu met je als je er aan terug denkt?
  • Raakt het je nog? Kun je je kleine ik oppakken en geruststellen?
  • Kun je liefdevol naar de situatie kijken en zo helen?

Doe dit 1 week en probeer er dagelijks bij stil te staan. Noteer je bevindingen in je oordeelboekje.

3. Observeren
Als je bewust bent van de oordelen om je heen en bij jezelf dan ben je al een heel eind. Met alle nieuwe inzichten van de afgelopen twee weken kun je op een andere manier kijken naar een nieuwe ‘oordelende’ situatie. Observeer maar wat er nu met je gebeurt nu je al verder in je proces van oordeelloos Zijn bent gekomen. Je hoort, ziet, voelt de oordelen, je laat het binnenkomen en je laat het gaat. Je kijkt er opnieuw naar en laat het opnieuw gaan. Herhaal dit keer op keer in een oordelende situatie. Je hoeft het nu niet meer te analyseren (dat was stap 2), je hoeft er alleen maar naar te kijken. Zonder te oordelen over de oordelen. Blijf het observeren telkens weer herhalen. Ook wanneer er zich een nieuwe situatie voordoet. Train jezelf om er niet op te reageren vanuit je oude manier van denken en vanuit oude patronen.

Nog een kleine kanttekening. Dit betekent natuurlijk niet dat je alles hoeft te accepteren van anderen wanneer dit je raakt. Het is je goed recht om aan anderen duidelijk te maken hoe zijn of haar woorden of gedrag je raken. Zonder de ander te veroordelen of met de vinger naar de ander te wijzen.

4. Stilstaan en nieuw gedrag
Wees je bewust, onderzoek en observeer. Stilstaan bevat alle deze 3 stappen in 1. Na dit enige tijd geoefend te hebben gaat stilstaan veel sneller. Je kunt het als volgt visualiseren. Een oordeel komt bij je binnen, je voelt het door je lichaam naar je voeten gaan en het stroomt vervolgens naar buiten. Door stil te staan, weerhoud je je zelf van om vanuit oude patronen of pijnen te reageren en kun je in die pauze bewust kiezen hoe je met het oordeel omgaat.
Kun je er vriendelijk naar lachen en van je af laten glijden? Raakt het je niet langer en kun je zijn met het oordeel van de ander ? Lukt het je om niet te reageren vanuit oude pijn? Zelfs een vraag stellen over de opmerking van de ander met het idee om de ander bewustzijn bij te brengen hoeft niet. Ook daarmee reageer je nog steeds op het oordeel en zit er stiekem nog steeds een oordeel van jou verborgen over de ander. Vanuit een gevoel van Zijn hoef je helemaal niks. Je behoudt je innerlijke balans en energie. Met jouw gedrag, zonder ergens op in te gaan, ben je al een spiegel voor de ander. Het is aan de ander of en wat hij er mee doet.

Gevoeld, geheeld, getransformeerd

Wanneer je serieus en regelmatig oefent in oordeelloos Zijn, wordt je zachter, voel je je meer in balans en heb je meer energie. Je verhoogt je trilling omdat je in elke situatie keer op keer iets binnen in je transformeert wanneer je met de stappen 1 tot en met 4 aan de slag gaat. Gevoeld, geheeld, getransformeerd. Puur en alleen al door je je er bewust van te worden, het te onderzoeken, te observeren en er bij stil te staan. Er naar kijken en de ruimte geven aan wat zich op dat moment aandient.

Omdat we nog regelmatig te maken hebben met mensen uit de 3e en 4e dimensie, zul je ongetwijfeld nog te maken krijgen met mensen of situaties die triggeren om te oordelen. Waarschijnlijk elke keer op een nog wat zwaarder niveau om te zien of jij spiritueel gegroeid bent. Althans, zo ervaar ik het de laatste tijd. Hoe meer je wordt uitgedaagd, hoe meer je gegroeid bent. Hoe meer licht, hoe meer donker. Bedoeld om verder te groeien en uit te stijgen boven alle verwachtingen in. De roep van jouw ziel te blijven volgen ondanks het geschreeuw van de massa.

Heb jij ook spookgedachten wanneer je niet meer in verbinding bent met jezelf? Zit je te veel in je hoofd in plaats van je hart? Wanneer je teveel bezig bent geweest met jouw buitenwereld in plaats van jouw binnenwereld?

Angst en onzekerheid nemen het dan van je over. Je verbinding met jezelf is verbroken. You’re disconnected. Je weet niet meer wat je er tegen moet doen, je hebt het allemaal al geprobeerd: vechten, vluchten of bevriezen. Geen van de drie is natuurlijk effectief. Maar je reageert instinctief, vanuit oude programmeringen die je in het verleden misschien geholpen hebben. Maar nu niet meer. Nu kun je eigenlijk geen kant op. De enige uitweg is stilstaan bij en toelaten wat zich aandient en het vervolgens tot in de puntjes van je tenen, vingers en neus te voelen. Helemaal doorvoelen, totdat je kunt accepteren wat is. En het vervolgens liefdevol kunt loslaten.

Je verbinding met jezelf is verbroken wanneer je teveel bezig bent geweest met jouw buitenwereld in plaats van jouw binnenwereld.

Herkenbaar? Voor mij ook. Afgelopen maand nog. Ik heb mezelf weer eens verwaarloosd. Het blijft een terugkerend thema. De liefde voor mezelf voelde ik al een tijd niet meer. Waardoor ik ook geen liefde kon geven aan anderen.

In een reis naar mijn hart kwam ik donker en licht tegen. Ik koos ervoor om het donker te onderzoeken. Ik zag teleurstelling. Teleurgesteld was ik omdat ik wèèr mezelf in de steek had gelaten. Niet goed voor mezelf gezorgd, andere bezigheden prioriteit gegeven. Ik wist ook niet meer hoe ik weer bij mezelf moest komen. Hoe ik weer even stil moest staan. De pause knop indrukken. En heel diep ademhalen. Jeetje wat was dat lang geleden zeg!

Ik kon weer langzaam mijn hartzeer in de ogen kijken: een recente gebeurtenis wat verdriet en boosheid met zich mee had gebracht. En ik zag hoe ik al langere tijd mijn verbinding met mezelf kwijt was. Ik stond niet meer stil bij mijn basisbehoeften: gezond eten, voldoende drinken en op tijd naar bed. (Ooh zo simpel, maar oooh zo belangrijk!) Ik leefde in een spookwereld met mijn spookgedachten. In het verleden. In de toekomst. Maar niet in het NU. De krampachtigheid en stijfheid waar ik in leefde had zich vast gezet in mijn hartgebied en de hele achterkant van mijn rug. Ik weet nu dat ik mezelf weer op nummer 1 mag zetten. Ik mag weer gaan voelen om los te laten. Om ritmisch mee te bewegen op de stroom van het leven.

Ik leefde in een spookwereld met mijn spookgedachten. In het verleden. In de toekomst. Maar niet in het NU.

Ik weet nu ook dat ik opnieuw dagelijks de verbinding wil maken met mezelf. Reconnect. Met het licht en de liefde in mij. Zodat ik lekkerder in mijn vel zit. Vol zelfvertrouwen het leven tegemoet ga. En het licht naar de donkere plekken in mij te laten schijnen. Zodat ik het licht ook naar buiten toe kan uitdragen.

Er zijn verschillende methodes, therapieën, meditaties, oefeningen, hobbies etc die je dichter bij (de liefde voor) jezelf brengen. Ik fladderde voorheen van het een naar het ander, wat dus niet heel effectief werkt. Er is tegenwoordig ook overload, noem het gerust een overkill, aan informatie. Je kunt het gevoel krijgen dat je al achterloopt nog voordat je begint. Je hart hierbij volgen is een must. Mij hielp in het verleden de hartcoherentie meditatie en journaling. Dat heb ik weer opgepakt. Het helpt me weer vreugde en geluk te voelen en daardoor ook liefde en dankbaarheid: de twee deugden met de hoogste trilling. Zelfs water wordt in trilling verhoogd, wanneer je deze woorden opschrijft op een onderzetter en je glas water er op plaatst. (Ja echt!)

Van disconnect naar reconnect dus. Beginnend met de basisbehoeften (want goed zorgen voor jezelf is ook lief zijn voor jezelf, oftewel liefde voor jezelf). En ben gestart met mijn hartcoherentie meditatie en gebed in de vorm van journaling. De rust in mij keert langzaam weer terug. Het licht in mijn hart gaat weer meer schijnen.

Wat helpt jou om de verbinding met jezelf aan te gaan? En hoe hou je dat voor langere tijd vol?

Often we have to break down to break through

Bewust of onbewust, vergelijken doen we helaas allemaal wel eens. Helaas, omdat vergelijken vaak ten koste gaat van je energie en je eigenwaarde. Als een dief in de nacht steelt het je geluk en vreugde. De afgelopen weken lees, zie en hoor ik van alles over dit onderwerp. Zo had ik het op werk met een collega over dat een oud-collega onlangs naar Ibiza is verhuisd. ‘Superleuk voor haar he?’ Maar als reactie kreeg ik terug: ‘Ibiza? Dat zou ik nou nooit doen.’ Hoe komt het nou toch dat we het direct op onszelf moeten betrekken in plaats van bij de persoon in kwestie te blijven? En het zo moeilijk lijkt om het geluk van de ander te delen? Doen we dit om onszelf ervan te overtuigen dat we het ook prima voor elkaar hebben? Maar als we inderdaad gelukkig zijn met ons leven, dan is er toch geen reden om te vergelijken?

Het thema houdt me bezig. Daarom ben ik er maar wat dieper op in gaan zoomen. Nu we het er toch over hebben, wil ik twee begrippen met elkaar… vergelijken, namelijk ‘vergelijken’ versus ‘inspireren’.

De energie van vergelijken

Vergelijken kan je inferieur, minderwaardig doen voelen: ‘oh die heeft het veel beter voor mekaar dan ik’, of juist superieur, je voelt je beter dan de ander: ‘oh die heeft het veel slechter dan ik, heb ik het even goed voor elkaar’. Beiden dienen geen hoger doel. Door constant met de ander bezig te zijn, verlies je de focus op jezelf en je levensdoel. Met de komst van social media gebeurt dit helaas maar al te vaak. Vergelijk daarom ook zeker niet jouw ECHTE leven met het gecontroleerde ONLINE leven van een ander.

De energie van beide vormen van vergelijken voelt zwaar en kent een negatieve lading, een neerwaartse spiraal. Je bevindt je aan de onderkant van de zogenaamde emotieladder of de bewustzijnsschaal. Hier hebben we te maken met schaamte, schuld, lusteloosheid, verdriet, angst, verlangen, woede en trots. Deze emoties halen je uit je kracht en zorgen voor een neerwaartse spiraal. Hier geldt ook de wet van aantrekkingskracht: hoe meer negatieve emoties, hoe meer negativiteit je in je leven aantrekt.

Vergelijk niet jouw ECHTE leven met het gecontroleerde ONLINE leven van een ander.

De energie van inspireren

Dan over het begrip ‘Inspireren’. Denk eens aan iemand die jou ontzettend inspireert. Dat kan een vriend(in) zijn of een bekend persoon zoals een spreker of schrijver. Hoe voelt dat nu? Juist. Veel lichter en positiever. Je bent veel meer geneigd om het succes en het geluk van de ander te vieren. Je voelt je blij, enthousiast en gemotiveerd. Gemotiveerd om ook stappen te zetten naar succes en geluk in jouw leven. Niet om te kopiëren, maar je te laten inspireren om het beste uit jezelf te halen. Op jouw eigen en unieke manier. En zelf ook te inspireren.

Wanneer je je laat inspireren zit je in de opwaartse spiraal, bovenaan de emotieladder of de bewustzijnsschaal. Hier heb je te maken met moed, ontvankelijkheid, bereidheid, acceptatie, beweegreden, liefde, geluk, vrede en zelfs verlichting ja. Hoe hoger op de bewustzijnsschaal, hoe hoger je bewustzijn en hoe meer je bij je zelf kunt blijven en hoe veerkrachtiger je wordt. Ook hier geldt de wet van aantrekkingskracht: hoe meer positieve gedachten en emoties, hoe meer positiviteit je in je leven aantrekt. Jouw energetische frequentie bepaalt dus jouw geluk.

Beautiful minds inspires others.

Let’s do this!

Laten we daarom stoppen met vergelijken. Laten we op ons eigen pad focussen en laat je voetspoor achter. Laten we in onze eigen kracht, geloof en vertrouwen gaan staan. Laten we de successen van anderen aanmoedigen en juichend langs de zijlijn van hun pad staan (zoals je dat ook bij je kind of huisdier doet). Laten we elkaars pad respecteren (we weten immers niet welke bergen de ander beklommen heeft om te komen waar ze nu staan). Laten we onze oordelen over onszelf en elkaar achter ons laten. Laten we anderen als inspiratie zien voor ons eigen leven. Laten we zelf ook een inspiratie zijn voor anderen.

Voel je het al? Daar zit kracht, flow en optimisme in! En brengt je in synchroniciteit met je leven. De juiste gebeurtenissen en personen precies op het juiste moment!

Jouw energetische frequentie bepaalt jouw geluk.

Kies elke dag opnieuw voor jouw geluk

Het is een proces. Iets waar je elke dag bewust bij stil dient te staan. Wil je verandering zien in je leven? Dan moet je bereid zijn om er elke dag opnieuw in te investeren, discipline hebben om door te gaan en volharding zelfs bij tegenslag. Het is dus niet iets wat je in een week, een maand of een jaar gedaan hebt. Nee het is iets wat je elke dag opnieuw doet, waarschijnlijk heel je leven. Dag in, dag uit bewust kiezen voor jouw innerlijke houding, jouw weg naar geluk. Totdat je onbewust bekwaam bent. Waar te beginnen? Een paar tips!

  • Bepaal elke ochtend wat jouw focus wordt. Bijvoorbeeld: vandaag is mijn vertrouwen groot genoeg om mijn controle op te geven. Zeg dit gedurende de dag zo vaak mogelijk tegen jezelf. Denk er aan met elke voetstap die je zet. Of kies een tool die het beste voor je werkt. Bijvoorbeeld door in de ochtend je focus mee te nemen in je meditatie, als affirmatie, EFT, journaling of draag een edelsteen bij je die je gekozen innerlijke houding versterkt.
  • Sluit je dag af door elke avond je wensen te manifesteren om zo dichter op je pad te komen. Kies ook hierbij een tool die het beste bij je past. Bijvoorbeeld door te visualiseren of een visionboard te maken waar je elke avond naar kijkt, stil te staan bij de positieve dingen in je leven waar je dankbaar voor bent of in meditatie je zorgen of angsten aan je gidsen over te dragen en te vragen je dichter bij je zielenpad te brengen. Geloof en vertrouw erop dat het universum voor je zorgt.
  • Geloof niet alles wat je gelooft over jezelf! Wanneer je merkt dat het succes van een ander de moed in je schoenen doet zakken, wees er dan bewust op wat je gedachten zijn. Wanneer je daarbij jezelf namelijk wijsmaakt dat jij dit nooit zou kunnen bereiken om welke reden dan ook, weet dan dat jij dit verhaal aan jezelf vertelt. Let er bewust op of je dit verhaal vaker aan jezelf vertelt. Want des te vaker je dit doet, des te meer je het gelooft en je er ook zo naar gedraagt. Buig je gedachten om wanneer je dit weer merkt. Dus in plaats van: ‘dat lukt mij toch nooit’, denk je ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’ (inspired by Pipi Langkous). Bedenk ook dat wanneer je iets echt, maar dan ook echt heel graag zou willen bereiken, je er ook echt voor gaat, voor kiest. Met een sterke mindset bereik je je doelen 2x zo snel.
  • Oefen in ontvankelijk en onbevangen luisteren naar de ander. Zoals een kind dat doet. Wees open. Zonder oordeel. En haal datgene eruit waar jij iets aan hebt en vergeet de rest. Oefen ook hoe je op een ander reageert. Is het geven van je mening neutraal en oprecht of zit er toch nog iets van een oordeel in? Hou een dagboekje bij over de gesprekken die je gedurende de dag hebt gevoerd en schrijf je inzichten op.

Neem leiderschap over je leven en begin vandaag nog. Laat je niet afleiden door anderen en kies met heel je hart voor je zielenpad.

We won’t be distracted by comparison if we are captivated with purpose.

2017: what a year!

De meeste van jullie weten dat ik na een lekker lang ouderschapsverlof begin vorig jaar weer begon met werken en mijn opleiding vervolgde met een kleine thuis. Wat overigens mijn eigen keus is en respecteer een ieders keus daarin. Ik wilde het allemaal zelf zo, sterker nog, ik moest het allemaal van mezelf (tikkeltje streng voor jezelf Karishma?) Ik moest daardoor ook prioriteiten stellen met als gevolg dat de sociale druk alleen maar zwaarder aanvoelde. ‘Een vriendin van mij doet dat ook allemaal wat jij doet, maar haar zie ik wel vaker,’ kreeg ik nog op mijn neus gedrukt. Hmmm…deed ik iets verkeerd? Zoals ik ben, trok ik het me natuurlijk persoonlijk aan, terwijl ik weet dat dit iets van de ander is, niet van mij. Note to self: je hoeft geen verantwoording af te leggen voor de keuzes die je maakt vanuit je hart, ever! Ok, back to blog.

Op mijn werk merkte ik ook iets: ik was niet meer zo scherp als voor mijn zwangerschapsverlof. Die zwangerschapsvergeetachtigheid blijft maar door gaan, dacht ik. Ongemerkt ging ik daardoor overpresteren. Ik moest het goed doen, geen fouten maken, presteren, alle ballen in de lucht houden! Ik gaf al mijn energie aan mijn werk en opleiding. Want in deze prestatiemaatschappij is dat wat er van je verwacht wordt, toch? Dus ga je gewoon door, ten koste van jezelf. Maar is het niet heel gemakzuchtig om de maatschappij waar we in leven de schuld te geven? De schuld buiten onszelf te zoeken? Ja, er wordt van alles van je verwacht. Maar dat betekent niet dat je geen keus hebt (ja, ja op papier weet ik het altijd beter dan in de praktijk: point taken). Ligt het uiteindelijk toch gewoon aan onszelf? Als je het aan mij vraagt…yep. We hebben allemaal een keus en het is jouw leven. Jij bepaalt. We kunnen kiezen voor onze eigen grenzen, we kunnen kiezen voor vertrouwen, maar nee, wat ik mezelf en ook veel anderen om me heen zag doen in 2017 was kiezen voor angst, veroorzaakt door een gevoel van machteloosheid. ‘Ja maar ik moet wel, want anders…’ (vul zelf maar in).

We hebben allemaal een keus, want het is JOUW leven. Jij bepaalt.

Op dat moment, toen ik als een malle mezelf probeerde overeind te houden, wist niemand en zelfs ik niet, dat ik te maken had met een extreem b12 deficiëntie (google er maar op voor de symptomen). In de zomer 2017 viel ik om. Nou ja omvallen, het was eerder niet meer uit bed komen van de extreme oververmoeidheid. Zat ik er nu weer doorheen net als in 2012? (Zie mijn blog over mijn inzinking spirituele ontwaking). Maar nee, het voelde deze keer echt anders, lichamelijk zat ik er zwaar doorheen, daardoor deed het ook mentaal iets met me. Logisch toch (duh)? Beetje jammer dat het vervolgens wel door anderen als een ‘burn-out’ bestempeld werd. Als je me echt kent weet je dat ik er geen moeite mee heb om er voor uit te komen als het wel zo was geweest. Ik was immers de eerste die riep of dit nou weer een burn out was. Ik had alleen te laat door wat er echt aan de hand was, komt er van als je je je hele leven al moe voelt en de extreme vermoeidheid wijt aan het kersverse moederschap (de slapeloze nachten dus). Maar een b12 deficiëntie was het en dat is dus een gevalletje wat anders. Hierover is al heel veel geschreven: er zijn b12 websites, fb groepen en zelfs klinieken, de een zweert bij b12-injecties de ander bij b12 smelttabletten en oh ja, pik het vooral niet wanneer de huisarts na 10 weken injecties stopt want je b12 is nog lang niet op peil op celniveau, maar daar ga ik het nu allemaal niet over hebben. Ik kan je alleen maar aanraden je eigen weg hierin te vinden en vooral naar jezelf en je lichaam te luisteren. Doe wat goed voelt voor jou. Heb ik ook zo ondervonden.

Ik kies voortaan voor de energiegevers in plaats van de energievreters.

Nee, waar ik nog even op wil terugkomen is die angst die ons dingen laat doen die totaal niet in lijn zijn met onze eigen behoeften, wensen en onze ‘purpose’. Alleen maar omdat we bang zijn om onze kwetsbare kant te laten zien? Of omdat we comfortabel een ongelukkig leven leiden? Vorig jaar was voor mij echt de druppel. Ik wil niet meer leven vanuit angst en machteloosheid. Nee, dat heb ik achter me gelaten in 2017: dank je voor deze wijze les. Ik wil leven vanuit vertrouwen, vanuit het hebben van een keuze, vanuit liefde. Vanuit de echte ik. Niet die Karishma die ik vorig jaar liet zien: ik red het wel (maar stiekem verdrink ik – omdat ik zwaar over mijn vermoeidheidsgrens ging). Nee, de Karishma die laat zien wanneer het te veel wordt, die nog duidelijker grenzen aangeeft ook wanneer dat betekent dat dat ik opnieuw afspraken moet afzeggen (sorry guys, weten jullie het maar vast). Die durft zich echt en kwetsbaar op te stellen (want we hebben tenslotte allemaal een kwetsbare kant toch?). Kwetsbaarheid is niet zwak al denk je misschien van wel, nee het is een teken van kracht en moed. Je inspireert anderen zelfs om hetzelfde te doen door authentiek te zijn. No more keeping up appearances, no more fake it till you make it! Ik kies voor mezelf, mijn grenzen, mijn energie. En ja, al doen anderen 10x keer zoveel, ik weet inmiddels dat ik het nodig heb om vaker te moeten opladen. Ik kies voortaan voor de energiegevers in plaats van de energievreters (don’t take it personal).

Angst laat ons dingen doen die totaal niet in lijn zijn met onze ‘purpose’. Omdat we een comfortabel ongelukkig leven leiden?

2018: ik voel me sterker dan ooit. Zelfs met al mijn imperfecties, die ik steeds beter kan omarmen. Ik ben er klaar voor en heb de teugels van MIJN leven weer in eigen handen. Dat was altijd al de bedoeling. Je hoeft er alleen maar voor te kiezen en het universum staat achter je bij elke stap die je zet en elke keuze die je maakt. Let maar op!

2016: The Caterpillar
2017: The Cocoon
2018: The Butterfly

De kraamtranen, het herstellen van je lichaam, de rollercoaster aan emoties en de voedingen in de nachtelijke uurtjes zijn bekende fenomenen in de kraamperiode. Een pittige tijd voor zowel jezelf als voor je relatie en waar je gek genoeg maar weinig over hoort van andere newborn parents. Maar ik zie het ook als een periode van innerlijke groei en spirituele ontwikkeling. Tenminste, als je er voor openstaat en er op die manier naar wil kijken.

De kraamperiode is voor mij nog maar negen maanden geleden, dus ik weet nog heel goed hoe ik me gevoeld heb. Sterker nog, ik zal het nooit vergeten. Ik heb het dan niet over de eindeloze moederliefde, gevoel van euforie (wat ook zeker waar is). Nee, ik heb het over de-tranen-uit-je-tenen-huilen- en de ik-word-gek periode, mede door de hormonen die na de bevalling – nog erger dan tijdens de zwangerschap – door je lijf gieren. Waardoor je het gevoel krijgt (en je partner overigens ook) dat je een andere ik ben. Een donkere kant die de overhand neemt. Precies die donkere kant die we allemaal hebben, maar normaal gesproken politiek correct kunnen wegdrukken. Die donkere kant zorgt ervoor dat je er niet meer van weg kunt kijken. Niet meer wegkijken van de emoties als boosheid, verdriet of frustratie die er nooit mochten zijn. Niet meer wegkijken van die gewoontepatronen waar je elke keer weer tegen aan loopt, waar je je bijna mee bent gaan identificeren.

Je zintuigen staan op scherp, je chakra’s wagenwijd open.

Nee, de periode na je bevalling is een periode om dit alles nog eens goed te doorvoelen. Alles wat nog niet voldoende in jezelf geheeld is, wordt keihard naar de oppervlakte gebracht. Een in-your-face- gevoel. Je kan niet anders dan er naar kijken en toelaten. Alles wordt uitvergroot, mede door (of dankzij) de hormonen in je lijf. Je zintuigen staan op scherp, je chakra’s wagenwijd open. Gevraagd en ongevraagd komt er van alles bij je naar binnen. Of het nou bij je past of niet. You have to deal with it. Ja, in het moment is het zwaar. Heel zwaar. Waarschijnlijk precies de reden waarom je er nauwelijks over hoort van andere kers-verse ouders. (Immers, je grootste wens is uitgekomen waar je zoooo lang op hoopte, dus geen reden tot klagen… Toch? Of toch wel?) Anyways! Wanneer je een paar maanden verder bent, wordt de waas of bubbel waar je in de beginperiode in leefde, langzaam maar zeker minder. Totdat je jezelf weer kan zien. Weer bent. En guess what, je komt je kraamperiode (zeker niet 6 weken, eerder zes maanden) uit als een verbeterde versie van jezelf. Karishma 3.0 (inmiddels al enige releases achter de rug).

De geboorte van je kind, zorgt dus ook voor de geboorte van een brand-new-you.

Ik zie deze ‘kraamperiode’ als een periode van spirituele groei. Je wordt alle kanten op geslingerd, maar na vier tot zes maanden (voor mij in ieder geval) voelt het ineens ruimer, lichter (ook in kilo’s ja!). Alles wat zich vast had gezet in mijn lijf aan te veel oude zooi, is opgelost. De wereld ziet er ineens heel anders uit. Het voelt alsof je weken aan intensieve therapie hebt gedaan, of een retraite (ja dat klinkt beter) en er als herboren uitkomt. De geboorte van je kind, zorgt dus ook voor de geboorte van een brand-new-you. Het huilen (kraamtranen of niet), werkt helend. Alles wordt zo intens ervaren, zodat je er vervolgens dankbaar en liefdevol afscheid van kan nemen. Eindelijk! Het voelt opgeruimd en ik voel mijn innerlijk licht steeds meer schijnen. Laat de zomer maar komen!

Het huilen werkt helend.


I’m starting over.

  • A new pattern of thoughts
  • A new wave of emotions
  • A new connection to the world
  • A new belief system in myself

Bron: Unkown

Ik werk ruim 8 jaar bij hetzelfde bedrijf. En ik heb er 8 jaar over gedaan om er achter te komen wat het effect van loslaten is. Niet alleen er achter komen, maar ik heb het tot in de puntjes van mijn haren, tenen en neus ervaren. Het loslaten van mijn werk dus. Met werk zat ik er altijd zo krampachtig in. Ik voelde me TE verantwoordelijk, TE betrokken en vatte dingen vaak TE persoonlijk op. De ideale mix voor een burn-out overigens (vaak ook in combinatie met een gevoel van niet gehoord en gezien worden). Ik durfde niet, maar tegelijkertijd moest ik wel van mezelf en daardoor trok ik telkens leidinggevenden aan waarbij ik nog meer moest. Ik vond mezelf niet goed genoeg, en daardoor vonden mijn leidinggevenden dat ook. (What you believe, is what you get.) Mezelf móeten veranderen, mezelf profileren, presteren, mezelf laten zien en laten horen. Precies die dingen waarvan ik dacht dat je zo ‘hoorde’ te zijn. Precies dat wat eigenlijk helemaal niet bij mij paste. Maar omdat ik het verwachtte van mezelf, spiegelde de buitenwereld deze verwachting ook weer terug naar mij. En daardoor belandde ik in een vicieuze cirkel van trekken en halen, niet gehoord voelen en mezelf kwijtraken in de afgelopen jaren op het werk. Een bekend fenomeen overigens, met name onder de jongeren tussen de 20 en 30 jaar in deze prestatiegerichte maatschappij, oftewel burn-out. n.

Maar omdat ik het verwachtte van mezelf, spiegelde de buitenwereld deze verwachting ook weer terug naar mij.

Ondanks het feit dat ik met een naar gevoel (door mijn werk of door mezelf?) mijn zwangerschapsverlof inging, kwam ik er tijdens mijn verlof helemaal los van. Los van mijn werk. Los van het negatieve zelfbeeld wat ik had en los van het idee in mijn hoofd dat ik heel veel moest (zijn). Het enige wat op dat moment ‘moest’, was genieten van de tijd die ik had met mijn baby. En dat ging helemaal vanzelf, ik hoefde daar geen moeite mee te doen. (Thank you baby!) Het was genieten met volle teugen. En ik ervaarde voor het eerst zo overduidelijk wat het deed met mijn lichaam en geest.

Ik had door de manier waarop ik met mijn werk omging niet meer door hoeveel spanning ik droeg in mijn lijf. Ik had al zo lang last van gespannen nek en schouders en een pijnlijke onderrug dat ik het niet eens meer doorhad. Het hoorde er bij. En daardoor viel het niet meer op en werd het gewoon. Maar in mijn verlof konden mijn lichaam en geest helen. Ik voelde weer hoe het was om niet meer moe te zijn in mijn hoofd. Babymoe is echt iets totaal anders dan werkmoe! Net zoals ik nu weet dat slaap hebben en moe zijn ook twee totaal verschillende dingen zijn! Ondanks de weinige uurtjes slaap, had ik zoveel energie. En inspiratie! De mooiste ideeën borrelden op. Maar daarover een ander keer meer. Nog nooit voelde ik me zo dicht bij mezelf, zo in het hier en nu en zo gelukkig met…MIJ!

Ik voelde weer hoe het was om niet meer moe te zijn in mijn hoofd.

Ik kwam helemaal los van het werk. Ik was er zelfs klaar mee en klaar voor om er afscheid van te nemen. Tijd voor iets anders dacht ik. Maar toen ik na mijn zwangerschapsverlof weer naar werk ging, vol met blije baby energie, gebeurde er iets magisch. De wereld leek er anders uit te zien. Leek ja, want eigenlijk was alles nog steeds hetzelfde. Maar ik zat er anders in. Ik had losgelaten. Geen krampachtig gevoel meer van moeten op het werk. En daardoor voelde alles luchtiger. Mijn collega’s vond ik ineens veel leuker. En zelfs mijn (nieuwe) leidinggevende. Er kwamen kansen op mijn pad, alsof het nu in mijn schoot geworpen werd nu ik los had gelaten. Zonder het krampachtige moeten, heb ik nu veel meer een vrij gevoel waarbij ik eindelijk echt geniet en mezelf kan zijn. Ik zag mezelf niet meer rondlopen bij deze werkgever. Maar het was net alsof het universum mij wilde laten zien ‘kijk Karishma, zo kan het ook’. I get it now! Thank you!

Ik besef nu dat je helemaal geen leven hoeft te leiden waar je continu vakantie van nodig hebt. Want ik reisde wel 3x per jaar de wereld rond om maar even op adem te kunnen komen (en ook omdat ik een (ontdekkings)reiziger ben). Ik snakte ernaar, keek er naar uit en dacht het harder nodig te hebben dan zuurstof. Weer even opladen. Ja even, want zodra je weer aan het werk ging was dat gevoel als sneeuw voor de zon verdwenen en keek je alweer uit naar de volgende vakantie. Nee, zo hoeft het voor mij niet meer. Ik hou van mijn leven, met of zonder vakantie. Met mijn huidige baan of zonder. Met zonneschijn of zonder.

Ik wil een leven leiden waar je geen vakantie van nodig hebt.

Zoals de meeste van ons inmiddels beseffen, vindt er wereldwijd een verschuiving plaats. Van een gehaast leven naar een leven in balans. Van het volgen van anderen naar het volgen van je hart. Van materieel naar spiritueel. Waar we eerst zeiden ‘Ik denk…(dat ik vanavond maar thuis blijf)’ zeggen we steeds vaker ‘Ik voel…(dat het goed voor me is om vanavond thuis te blijven)’.

Rust en balans is waar we de afgelopen jaren al naar op zoek waren. Even een pauze in je hoofd. En aandacht voor wat zich in het moment aandient, waar je op dat moment mee bezig bent of wat je op dat moment voelt in je lijf. Mindfulness dus. Maar er is ook iets anders waar we steeds meer naar op zoek zijn. Op zoek naar iets hogers, iets groters. Een universeel gevoel van eenheid en harmonie. Leven vanuit je hart. Van mindfulness naar heartfulness dus.

Heartfulness is een prachtig vervolg op mindfulness als je het mij vraagt. Je hoofd ‘legen’ met mindfulness, en je hart ‘vullen’ met heartfulness. Het is het ontwaken van een spiritueel hart. Met heartfulness ga je een hartverbinding aan waardoor je een diepere vorm van liefde kunt ervaren. Een onzichtbare hartenergie die niet alleen jezelf, maar ook anderen en de wereld positief beïnvloedt. Het brengt jou en de ander naar een hoger bewustzijn. Waar we ons met mindfulness ‘zen’ voelen, voelen we ons met heartfulness ‘bliss’.

Je hoofd ‘legen’ met mindfulness, en je hart ‘vullen’ met heartfulness.

Heartfulness is wat mij betreft een optelsom van hartintelligentie en hartcoherentie. Om met het eerste te beginnen: ons hart kent een eigen intelligentie. Het reageert sneller op gebeurtenissen om ons heen dan onze hersenen. Met andere woorden: onze gevoelens zijn sneller en krachtiger dan onze gedachten. Hartintelligentie gaat over het luisteren naar je intuïtie, je innerlijke wijsheid, je zielenmissie. Het kiezen vanuit je hart. En over het ervaren van vreugde en liefde. Met hartcoherentie, de naam zegt het al, wordt een coherent hartritmepatroon bedoeld. Dat betekent dat het hartritme in harmonie is met andere ritmes in je lichaam zoals hersengolven en ademhaling. Hierdoor communiceren ons hart, brein, zenuwstelstel en hormoonsysteem optimaal, waardoor je je energieker, meer in balans en zelfverzekerder, ja zelfs gelukkiger voelt. Dit gevoel breng je ongemerkt naar buiten, waardoor ook anderen meevibreren op deze gelukstrilling en er een veel groter geluksgevoel verspreidt. Het hart doet dus veel meer dan bloed door ons lichaam rondpompen. Het is een rechtstreekse verbinding met informatie uit de ziel, zou je kunnen zeggen.

Heartfulness breng je ongemerkt naar buiten, waardoor ook anderen meevibreren op deze gelukstrilling en er een veel groter geluksgevoel verspreidt.

Compassie, vriendelijkheid, gelijkmoedigheid en gedeelde vreugde (de vier hartkwaliteiten) doen het spiritueel hart al ontwaken. Een ander mooie manier om deze hartverbinding met jezelf aan te gaan is de Hartcoherentie meditatie. Mocht je nooit eerder gemediteerd hebben, dan is dit een hele mooie om mee te beginnen. Ook wanneer je moeite hebt om lief te zijn voor jezelf, liefde te voelen voor jezelf. Op internet zijn er een hoop van deze meditaties te vinden. Ik combineer de meditatie van de hartcoherentie die ik geleerd heb bij de opleiding tot Gelukscoach graag met Ho’oponopono; een sjamanistische methode uit Hawaii die ervoor zorgt dat ons ego op 1 lijn komt met ons Ware Zelf.

Hartcoherentie meditatie

  • Ga ontspannen liggen of zitten en adem een aantal keer (bijv. 5x) rustig in door je neus en uit door je mond. Voel je lichaam ontspannen bij elke uitademing.
  • Ga vervolgens met je aandacht naar je hart en visualiseer dat je inademt en uitademt door je hart. Doe dit een aantal keer (bijv. 5x) terwijl je bij het in- en uitademen denkt: ik adem zuivere lucht in door mijn hart en afvalstoffen uit.
  • Denk vervolgens aan een gelukkig moment in je leven of aan iemand die je gelukkig maakt. Bijvoorbeeld de laatste keer dat je de slappe lach kreeg, een mooi familiemoment of denk aan je (klein)kind, partner, goede vriend(in) of huisdier. Herhaal deze gelukkige gedachten een aantal keren in je hoofd en voel het geluksgevoel opwellen in je hart tot het er helemaal mee gevuld is.
  • Laat het geluksgevoel stromen door heel je lijf van boven naar beneden, tot de uiteinden van je neus, vingers en tenen. Laat het gevoel van geluk, liefde, stromen door alle cellen in je lijf. Totdat je hele lichaam ermee gevuld is. Neem er even de tijd voor.
  • Zeg tenslotte 3x met aandacht tegen jezelf: Ik hou van je, Dankjewel, Het spijt me, Vergeef me alsjeblieft. (Ho’oponopono)
  • Blijf dan nog even ontspannen liggen, voel na en open dan langzaam je ogen.

Liefde is trilling. En alles wat is, is trilling. En dus weer liefde.

Het HeartMath Institute, een pionier op het gebied van hartconnectie en hartintelligentie, biedt nog veel meer tools die je dieper doen verbinden met het hart. En het effect is groots. Door deze diepere verbinding met (de helende kracht van) het hart raak je niet alleen jezelf, maar ook anderen, dier en milieu en zelfs de Aarde. Simpelweg door aanwezig te zijn. Want liefde is trilling. En alles wat is, is trilling. En dus weer liefde. Stel je eens voor hoe de wereld er uit zou zien, wanneer we allemaal aan heartfulness zouden doen! Als we allemaal vanuit een diepe hartverbinding zouden leven, dan vindt er een verschuiving plaats in het bewustzijn van onszelf, de ander en de aarde. Zodat er meer liefde en licht op aarde komt. Zodat we onszelf en de wereld een dimensie verder brengen!

Bekijk ook het filmpje van HeartMath Institute hierover.

Mijn wens voor deze Kerstmis is:

Dat we de harde muur om ons heen laten zakken.
Dat we meer zachtheid tonen voor onszelf. En voor de ander.
Dat we meer over onze problemen durven te praten, hulp durven te vragen.
Dat we niet altijd maar denken alles alleen te moeten oplossen.
Dat we ons niet altijd maar sterk hoeven te houden. Voor onszelf of voor de ander.

Dat we niet altijd maar de schone schijn hoeven op te houden.
Dat het leven geen concurrentenstrijd is met onze naasten.
Dat we ook de minder leuke dingen in ons leven mogen laten zien.
Dat we naast blijdschap ook verdriet met elkaar mogen delen.
Dat daar niks zwaks aan is. Dat is juist heel sterk.

Niet de muur omhoog houden, maar laten zakken.

Zodat we meer van ons (ware) zelf laten zien.
Zodat we meer mogen schitteren.
Zodat we anderen met onze levenslessen mogen inspireren.
Zodat onze kinderen leren echt te zijn. Te Zijn.
Zodat onze kinderen helemaal in hun kracht staan.

Laat de muur zakken die ons niet langer dient.

Zo kunnen we onszelf helen.
Zo helen we elkaar.
Zo helen we de wereld.

Van nu. Van morgen.
Voor elkaar. Met elkaar.

Begin bij jezelf.

Heel veel licht en liefde
toegewenst deze kerst.

Eerder schreef ik al over tijd in de zin ‘waar gaat toch de tijd’. Het onderwerp houdt me nog steeds bezig. ‘Ik wil een opleiding doen, mijn meditaties weer oppakken en gezonder eten, maar ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen’, vertelde een vriendin mij laatst. Herkenbaar, ik worstel er van tijd tot tijd ook mee. To do lists, bucket lists, healthy lists… Al die wensenlijstjes over wat we nog willen doen en bereiken in ons leven…Grote of kleine wensen. Soms weet je niet meer waar je moet beginnen. We willen zoveel, in zo weinig tijd. En het liefst allemaal tegelijk en Nûhûû. En oh ja, ergens tussen alle drukte willen we natuurlijk ook ME-TIME. Maar hoe langer je er aan denkt, hoe langer het duurt voor je iets doet. En uiteindelijk wordt het niets. Van uitstel…

Hoogste tijd
Soms heb je zoveel ideeën in je hoofd dat je niet weet waar te beginnen. Hoog tijd voor wat prioriteit! Vorig jaar kreeg ik een gouden tip die ik graag wil delen. Als je ECHT iets wil (doen), dus niet maar zeggen en er verder niks mee doen, of je hebt een idee, onderneem dan binnen 72 uur actie. Hoe klein die actie ook is, neem de eerste stap. Kies ook één ding van je wensenlijstje en wil vooral niet alles tegelijk doen. Maar hoe ga je van ‘geen tijd’ naar ‘hoogste tijd’. Juist prioriteit! Zo kom je er:

Van ‘geen tijd’ naar ‘hoogste tijd’.

The wishlist: maak een lijst met al je wensen
Stel dat je alles mag wensen en er geen enkele belemmeringen zouden zijn. Het maakt niet uit hoe gek of bijzonder je wensen of doelen ook mogen zijn. Wat zou je dan willen? Schrijf het vervolgens allemaal op en verdeel je wensenlijst in dingen die je:

  • wilt ZIJN (zelfstandig, coach, inspirerend voorbeeld),
  • wat je wilt HEBBEN (bijvoorbeeld meer me-time, eigen bedrijfje, geduld) of
  • wilt DOEN (bijvoorbeeld Spaans leren, een boek schrijven, wereldreis).

Geef jezelf één minuut per onderdeel en schrijf alles zo snel mogelijk op. Zorg dat je pen blijft bewegen op het papier!

Kies er 1 en focus
Gelukt? Kies vervolgens één ding. Bijvoorbeeld iets wat voor jou het meest belangrijk is, waarvan je denkt dat dat de minste effort heeft of waar je hart sneller van gaat kloppen en je ogen van gaan glinsteren. Zorgt er dan voor dat je er één kiest waar je je vervolgens volledig op focust. Geen tien ballen in de lucht dus. Maar één. Dat is pas een mindfull wishlist. Wanneer je kiest vanuit je hart.

Kiezen vanuit je hart.

Bedenk acties die je dichter bij je wens brengen
Formuleer dan verschillende acties die je dichter brengen bij het realiseren van je wens. Wil je een eigen bedrijfje opstarten? Onderzoek dan bijvoorbeeld je mogelijkheden op internet, kijk of je met iemand in je netwerk kunt afspreken die dit al heeft gedaan voor tips en trucs of welke cursussen/webinars je verder kunnen helpen.

Kies 1 actie en voer uit
Heb je je acties geformuleerd? Kies er dan 1 uit en voer die binnen 72 uur uit. Stel het niet langer uit! Laat de tweede actie ook niet te lang op zich wachten en voer één voor één je acties uit die je dichter bij je wens brengen.

Last but not least
That’s it! Bijna dan. Er is nog een belangrijke voorwaarden. Misschien wel de belangrijkste. Cliche of niet, daar komt ie:
‘Geniet bewust van elke stap in het proces, focus en haast je niet naar het einddoel. Maar heb aandacht voor de weg er naar toe.’

Haast je niet naar het einddoel, maar heb aandacht voor de weg er naar toe.

Wennen in een ander land met een andere cultuur, oftewel cultuurschok, daar zijn we wel bekend mee. Maar hoe noem je het als je moet wennen aan de wereld? Dat klinkt heel groot. En zwaar misschien. Maar ik besef me nu pas, sinds ik bewust wakker ben, dat dat wel precies hetgeen was wat ik van jongs af aan ervoer: ik had moeite om te wennen in de wereld. Als klein meisje was ik altijd al stil, bang om iets te zeggen, maar ook bijzonder gevoelig voor spanningen en emoties van anderen, harde geluiden en fel licht. Het liefst maakte ik mezelf onzichtbaar. Op de middelbare school had ik het het zwaarst. Ik begon sterk te twijfelen aan mezelf en lag nachtenlang wakker waarom ik niet net als iedereen ‘normaal’ kon doen. Want in mijn ogen was ‘normaal’ doen extravert zijn, gezellig zijn en kletsen over koetjes en kalfjes met jan en alleman. Waarom kostte het mij dan zoveel moeite, zoveel energie? En dat gevoel had ik ook nog steeds toen ik aan mijn carrière begon. Ik twijfelde constant aan mezelf en werd alleen maar nog onzekerder. Ja ik weet het nu zeker, ik had te maken met een ‘wereldschok’.

‘Wereldschok’: ik had moeite om te wennen in de wereld’

Omdat alles zo intens bij mij binnenkwam (licht, geluid, geur, emoties) vond ik de wereld en de meeste mensen erin maar eng. Na dertig jaar (ja ik ben een laatbloeier) kan ik eindelijk een beetje acclimatiseren in deze wereld. Dankzij de vele mensen op mijn pad en wat levenservaring, heb ik inzicht gekregen in mijzelf en kom ik steeds dichter bij mezelf. Waar ik eerst moeite had met mezelf, kan ik mezelf nu steeds beter accepteren. Vorig jaar werd ik getipt over boeken over hooggevoeligheid en introversie o.a. van Susan Cain met ‘Stil’, Elaine N. Aron met ‘Hoogsensitieve personen’ en Susan Marletta Hart ‘Aandachtig leven met hooggevoeligheid’. Die hebben mij ontzettend veel rust en zelfvertrouwen gebracht. Ik begreep eindelijk dat er niks raars met mij aan de hand was. En leerden mij mijn eigenschappen van een fijngevoelig persoon te waarderen. De basics hierin zijn zo belangrijk: rust, regelmaat en reinheid. Oftewel voldoende me-time, op tijd naar bed en de dag van je afspoelen met een heerlijke warme douche. Zoals Elaine N. Aron het ook zo mooi zegt: ‘zorg voor jezelf alsof je voor een baby zorgt’. En Susan Cain adviseert een ‘rustplekje’ waar je tot jezelf kunt komen na een dag vol prikkels van buitenaf (doen!).

‘Zorg voor jezelf alsof je voor een baby zorgt’

Het lukt me nog niet altijd even goed met alle prikkels om te gaan en heb dan opnieuw te maken met een wereldschok. Bijvoorbeeld bij een borrel van werk of op een verjaardag van een vriendin waar je niet iedereen kent. Te veel mensen, te veel drukte, te veel prikkels. En dan voelt het weer alsof ik van een andere wereld kom. Bye bye me en Hello wereldschok. Maar als ik mezelf eraan herinner wat mij helpt, voel ik mezelf weer langzaam terugzakken in mezelf. Er zijn een hoop oefeningen en meditaties die je terugbrengen naar jezelf. Ik ben tot een top 4 gekomen die voor mij het beste werken.

  1. Buikademhaling en aarden (mindful)
    Drie keer bewust door naar mijn buik ademen (10 tellen in- en 10 tellen uitademen voor zover het lukt) en mijn voeten bewust op de grond te voelen (als een stevig gewortelde boom), brengen me terug naar mijn lichaam, naar mezelf. Een interne focus in plaats van extern, gecenterd in je lichaam, in je eigen kracht.
  2. Geef vervelende gevoelens de ruimte (mindful)
    ‘Voelen, voelen, voelen’, zeg ik tegen mezelf, omdat ik de neiging heb om mijn gevoel weg te stoppen en te doen alsof er niks aan de hand is. Mijn onzekerheid of vervelend gevoel op een borrel of verjaardagsfeestje, mag de ruimte krijgen, mag er zijn en goed doorvoeld worden. Eenmaal de ruimte lost het zich van zelf op. En dat is echt waar.
  3. Richt je eigen licht naar anderen (meditatie)
    Door jouw licht en kracht via je zonnevlecht naar buiten te laten stromen als een waterval, komt er niks meer bij je naar binnen. Geen energieën die niet jouw hoogste goed dienen. Maar je eigen kracht kan nog wel naar buiten, om zo ook anderen te raken, te helen met jouw licht en liefde. Je hoeft het alleen maar te visualiseren.
  4. Wees lief voor jezelf (affirmatie)
    Dat is het allerbelangrijkste op momenten waarin je je onzeker voelt: lief zijn voor jezelf. Omdat je zo makkelijk in oude gewoontepatronen kunt vervallen zoals ‘ ik kan het niet’ of ‘ ik ben niet goed genoeg’. Juist bij veel prikkels kun je je onzeker voelen. Daarom herhaal ik mijn mantra in zulke situaties en zeg tegen mezelf: ‘het is ok, het is ok om mezelf te zijn’.

Deze oefeningen helpen mij om mijn aandacht van buiten naar binnen te keren, van een uiterlijke wereld naar een innerlijke wereld, van drukte naar stilte. Om zo steeds meer in mijn persoonlijke kracht te staan, steeds een stapje dichter bij mezelf. Zodat ik kan zeggen: Bye bye wereldschok, Hello me.

 

Ik heb ze enige tijd geleden allemaal weer voorbij zien komen. Weer ja. Gevoeld tot diep in mijn lijf: over mijn grenzen heen gaan, niet goed voor mezelf zorgen, emoties als boosheid en verdriet niet de ruimte geven, niet kunnen accepteren en loslaten. Ik ben weer terug bij af, lijkt het. Ik sta weer onderaan de ladder. Zo leek het, voelde het, te midden van al deze oude gewoontepatronen. Maar toen de rust enigszins was gekeerd, kwam ik tot een ander inzicht. Juist nu mijn hart open is, kan ik eindelijk ademen (Brand New Me – Alicia Keys). Ik zie dat mediteren mij dichter bij mezelf brengt, meer zelfliefde en dankbaarheid laat voelen. Ik zie ook dat juist daardoor al het onverwerkte zich laat zien, alles wat nog geheeld mag worden, waar nog liefde en aandacht nodig is. Die dieperliggende patronen die er zo ingesleten zijn, worden losgetrild en nemen volledig de ruimte, ze laten zich zien om gehoord, geheeld te worden. Het moment is nu.

Ik zie ook dat juist door meditatie al het onverwerkte zich laat zien.

Ik was even ingedut, werd de laatste tijd weer geleefd, verviel weer helemaal in mijn oude gewoontepatronen, mijn cosy comfortzone, de makkelijkste weg. Maar ik sta weer helemaal op scherp. Niet makkelijk wegschuiven en doen alsof ze er niet zijn, Karishma, doen alsof jij er niet bent. Herken en erken ze. Accepteren dat emoties als boosheid en verdriet er mogen zijn. En vervolgens liefdevol loslaten. Accepteren dat ik moeite heb met grenzen aangeven en voor mezelf zorgen. En vervolgens liefdevol loslaten. Accepteren dat ik het zo ontzettend lastig vind om voor mezelf te kiezen. En vervolgens liefdevol loslaten. Accepteren en loslaten om vervolgens in mijn nieuwe patronen te gaan staan. Waar ik met vallen en opstaan wél mijn grenzen aangeef, wél goed voor mezelf zorg, wél mijn emoties de ruimte geef en wél uitspreek. Ik kies voor mij.

Precies dit, mooier had ik het niet kunnen verwoorden:

ichooseme

 

 

 

 

 

 

 

 

Tip aan mezelf: lees deze blog telkens als je er weer even door heen zit!

Ik heb het gevoel dat ik pas sinds 2012 echt leef, bewust(er) ben. Wakker ben. Als ik denk aan mijn leven ervoor dan lijkt het soms alsof ik heel oppervlakkig leefde. Ik leefde wel, want ik ademde en werd elke dag wakker. Maar het leek een soort roes. Een droom waarin ik maar wat deed. Ik was zo ver van mezelf verwijderd dat ik mezelf niet meer voelde. Dat oppervlakkig leven in combinatie met mezelf kwijt zijn, zorgde in 2012 voor een interne uitbarsting. Mijn ‘dertigersdilemma’ noem ik het ook wel. Het kwam diep van binnen, alsof mijn ziel aangaf dat het (ik) zo niet langer door kon gaan. Ik voelde me letterlijk zielsongelukkig. Na een jaar een hoop oud zeer er uit te hebben gehuild, kwam ik langzaam maar zeker een stapje dichter bij. Dichter bij mezelf. Dichter bij de kern.

Bewuster leven brengt zo een rijkere wereld vol kleuren en geuren met zich mee.

Sinds ik mezelf weer heb herontdekt, lijkt er ook een veel diepere verbinding te zijn. Met mezelf en met het leven. Mijn spirituele honger lijkt ook niet te stoppen. De ene training na de andere, het ene boek na het andere en gesprekken met gelijkgestemden duiken ineens op. Eenmaal op dit pad is er geen weg meer terug. Ik besef nu pas hoeveel meer er is. Zoveel meer. In kleine dingen. Kleine woorden. Kleine daden. Nu pas zie ik hoe groots het kleine eigenlijk wel niet is. En hoe warm mijn hart daar van wordt en overstroomt van liefde. Bewuster leven brengt zo een rijkere wereld vol kleuren en geuren met zich mee. Meer innerlijke rust in een wereld vol uiterlijkheden. Luisteren naar je innerlijk weten. Simpel weg door elke dag naar binnen te keren al is het maar vijf minuten. Oftewel mediteren, maar niet iedereen wordt hier net zo warm van als ik. Ik ben blij dat ik nu leef met al mijn zintuigen open en steeds meer kan zien, voelen en horen.

Ik ben wakker.

Meer innerlijke rust in een wereld vol uiterlijkheden.

Met ‘about time’ bedoel ik niet ‘nou dat werd tijd zeg’, maar letterlijk ‘over tijd gesproken’. Het gevoel hebben dat de tijd door je vingers glipt. Dat zei ik laatst tegen een nichtje, omdat het prikken van een datum om af te spreken zo lastig was. Ik worstel er al een TIJD-je mee. Misschien zelfs langer dan een tijdje (jaren??). Op de één of andere manier schiet ik al-TIJD in lichte paniek wanneer een vriendin of familielid vraagt om weer af te spreken. Ja, ja, het begrip ‘tijd’ houdt me erg bezig. In plaats van een gevoel van gezelligheid, zie ik in gedachten alleen volle weekenden met afspraken, verjaardagen, trouwerijen etc. en nauwelijks tot geen tijd voor moi. En vooral door dat laatste schiet ik dus in lichte paniek. Ik voel me geleefd door andermans agenda’s. En als je zo nu en dan ook nog eens te horen krijgt dat het ‘zoooo lang geleden was dat we elkaar gezien hebben dus we moeten echt weer afspreken!’ dan voel je je ook nog eens bezwaard, bijna schuldig, om vervolgens nee te zeggen. Dus in plaats daarvan probeerde ik koste wat kost toch nog een gaatje te vinden, maar daar had ik alleen mezelf mee.

Vroeger dacht ik zeeën van tijd te hebben, nu naarmate ik ouder word, voelt het als een race tegen de klok. Hoog TIJD om daar iets aan te doen dus en mijn geluksgevoel weer terug te krijgen als we het hebben over tijd. GELUK-kig viel niet zo lang geleden mijn oog op de volgende zin van Susan Marletta Hart:

Als je denkt geen tijd te hebben, dan heb je ook geen tijd. Als je denkt tijd te hebben, dan creëer je ook tijd.

Dat wordt dus per direct een nieuwe mindset: van geen tijd naar tijd. Zeeën van tijd. En daarmee dus ook voldoende me-time. Eigenlijk is het net zoiets als positieve gedachten trekken positiviteit aan en negatieve gedachten negativiteit. Een knap staaltje ‘wet van aantrekking’ dus. Oftewel: positiviTIJD: er is tijd in overvloed in plaats van negativiTIJD: er is schaarste in tijd. En zo is het eigenlijk met alles in het leven. Het is maar net hoe jij er zelf naar kijkt/wilt kijken. Er is altijd overvloed, maar wij leven nog met het beeld van schaarste. Langzaam komt daar wel al verandering in. Steeds meer mensen hebben het door.

Verleggen van je focus: van negativiteit naar positiviteit, van schaarste naar overvloed, van gebrek aan tijd naar zeeën van tijd, van focussen op wat je niet hebt naar wat je juist wel hebt. You name it and focus on it! Want daar kunnen we echt voor kiezen. Jij en alleen jij hebt het zelf in de hand.

Verleggen van je focus: van negativiteit naar positiviteit, van schaarste naar overvloed, van gebrek aan tijd naar zeeën van tijd, van focussen op wat je niet hebt naar wat je juist wel hebt.

Dus om er weer even op terug te komen: we creëren zelf onze tijd. En daarnaast is het waarschijnlijk ook gewoon een kwestie van af en toe nee zeggen tegen een ander. En daarmee ja tegen jezelf (lees mijn blog hierover). Makkelijker gezegd… Hoe dit in de praktijk verloopt? To be continued…

ja tegen jezelf lijst

Herkenbaar lijstje? Dan herken je dit misschien ook. Wanneer een vriend of vriendin er door heen zit, te veel hooi op zijn of haar vork neemt of onzeker is dan kunnen we hem of haar zo goed met raad en daad bijstaan. Voor een ander weet je maar al te goed wat goed is en kun je haarscherp zien wat er aan de hand is. Van een afstandje kun je dit makkelijker zien dan wanneer het jezelf betreft. Dan ziet iedereen het om je heen, behalve jijzelf. We willen niet toegeven als de ander er iets van probeert te zeggen. Waarschijnlijk omdat we er zelf (nog) niet aan toe zijn. Of omdat we ons sterk willen houden en maar door willen blijven gaan. Maar voor wie? Voor de ander of voor onszelf? En wat is het ergste dat er kan gebeuren als je wel toegeeft? Is dat dan zwak, heb je gefaald? In de ogen van jezelf of in de ogen van een ander?

‘Open en kwetsbaar zijn, is niet zwak’ zei een leidinggevende eens tegen mij toen ik een aantal jaren geleden er zelf door heen zat. Dat raakte mij diep en besefte ook hoe waar dat eigenlijk is. Dat anderen het soms zien als zwak wanneer je je kwetsbaar opstelt, zegt eerder iets zegt over hen. Want eigenlijk is het juist heel sterk. Maar niet iedereen ziet dat zo, dat is misschien de reden waarom we onszelf niet altijd open en kwetsbaar durven op te stellen. Een andere reden kan zijn dat anderen zich groter kunnen voelen doordat jij je kwetsbaar opstelt. Dat merk ik regelmatig bij collega’s op werk. In hun ogen maakt mijn kwetsbaarheid mij klein, waardoor zij zich groter kunnen voelen. Ook dat zegt iets over de ander. Reacties of misschien zelfs verwachtingen van anderen én jezelf beschermen tegen de pijn die je wellicht gaat voelen wanneer je jezelf wel open durft te stellen, zijn misschien wel redenen om jezelf dan maar sterker voor te doen. Maar weet dat juist door het wel te doen, je niet alleen jezelf er een plezier mee doet, maar ook anderen ermee inspireert. Onbewust raak je er een hoop mensen mee.

Open en kwetsbaar opstellen is niet zwak.

Dus wat betreft bovenstaand lijstje is het zo nu en dan goed om even bij jezelf stil te staan voordat je met de ander meegaat of de ander ruimte geeft. Voel eerst of je dicht bij jezelf kunt blijven en of jezelf ook ruimte geeft. Je dit beseffen is al de eerste stap. De volgende stap is om liefdevol naar jezelf en de ander te zijn, om vanuit daar te kiezen voor dat waar je daadwerkelijk achter staat, dat wat jou gelukkig maakt. Ook al betekent dat, dat je daarmee NEE zegt tegen een ander. Want uiteindelijk zeg je daarmee dus JA tegen jezelf. Heerlijk gevoel toch?

NEE tegen een ander, is JA tegen jezelf

De woorden van Nelson Mandela uit zijn speech in 1994 inspireren nog steeds.
Deze ongelofelijke krachtige en prachtige woorden, rechtstreeks vanuit de bron,
zijn er om te delen en te helen.

Inauguratierede van Nelson Mandela (1994)


Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

Het is ons Licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.
We vragen onszelf: “Wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?”

Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.

Er is niets verlichts aan je klein te maken,
opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn allemaal geboren om de glorie van God die in ons is, te openbaren.

Die is niet alleen maar in sommige van ons, die is in iedereen!
En als wij ons Licht laten stralen, geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.

Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Om me heen beginnen veel mensen aan een nieuw hoofdstuk. Of het nu een nieuwe relatie is, een eigen bedrijf of een nieuw huis: overal is beweging. Het kan aan de zons- of volle maansverduistering van afgelopen maand liggen, de April-in-Actie energie of de lentekriebels : hoe dan ook, het is tijd voor actie, tijd voor iets nieuws. En zo ook bij mij.

Durf ik mijn verhalen wel te delen met de grote, ‘boze’ wereld? Durf ik mezelf wel ‘uitgekleed’ te laten zien?

Vorig jaar ontstond het idee om te gaan bloggen. Over het leven, over mijn ontdekkingsreis naar mezelf en over geluk. Gewoon met als doel om te delen. Want delen is helen. Ik was toen met goede moed begonnen met een website. Schrijven voor mezelf deed ik al, dus ik had genoeg schrijfmateriaal om te starten. Maar toch kwam er kort erna een gevoel van onzekerheid. En dat schoof ik eerst weg onder het mom van: “Ik heb toch geen tijd’ of ‘er zijn al zoveel bloggers’ en ‘ik weet toch niet hoe ik zelf een website moet maken’. Maar diep van binnen was het mijn eigen onzekerheid. Durf ik mijn verhalen wel te delen met de grote, ‘boze’ wereld? Durf ik mezelf wel ‘uitgekleed’ te laten zien? Toen in ieder geval nog niet.

Susan Smit (big fan!) vergelijkt het toelaten van je eigen verleden en verdriet in één van haar columns in de Happinez met kunst. Want in de kunst van het schrijven, schilderen of musiceren, duiken je verborgen emoties vroeg of laat op, zegt ze. “Je hebt het uitgediept uit het diepste van je ziel, in het licht gehouden, met je creatieve krachten een paar slagen gedraaid en getransformeerd tot kunst. Het is iets op zichzelf geworden, iets waar anderen op hun beurt van alles in kunnen lezen en uit kunnen halen wat hen verder helpt.”

En met die woorden in gedachten, ontstond er langzaam aan meer ruimte voor het nemen van de volgende stap. Mijn ‘schrijftherapie’ heeft mij eerder gediend en “…mag nu zijn helende werk doen bij iedereen die het leest.” Dankjewel Susan!

Mijn ‘schrijf-therapie’ heeft mij eerder gediend en “…mag nu zijn helende werk doen bij iedereen die het leest.

Inmiddels, een jaar later, heb ik weer frisse moed en voel ik al enige tijd weer kriebels om echt te starten met mijn blog. De lentekriebels zorgen ervoor dat ik nu echt in actie kom. Misschien moest ik het allemaal nog even tijd geven: het idee laten rijpen, een stukje van mezelf onder ogen zien en de moed verzamelen om mijn dromen waar te maken. Waar ik er eerst een jaar over deed, lukt het me nu in één maand. En dat naast mijn job, opleiding en een zwangere buik (hoezo ‘ik heb geen tijd’?). Omdat ik het wíl.

Vandaag luid ik niet alleen een nieuw levensjaar in, maar ook een nieuw hoofdstuk als Geluksblogger met de geboorte van mijn Geluksblog.

 

2015 was voor mij een jaar van vallen en opstaan, een rollercoaster aan emoties, van vasthouden naar loslaten, van moeten naar willen. Om zo nog een stapje dichter bij mezelf komen.

Ik heb in 2015 een hoop van mezelf geëist. Ik moest vooral voor eens en voor altijd mijn oude gewoontepatronen doorbreken. En heb ze ook allemaal voorbij zien komen in verschillende gradaties. Zo moest en zou ik bijvoorbeeld uitspreken en voor mezelf opkomen. Ik moest ook meer rust en ontspanning nemen van mezelf. Ik moest van mezelf zelfs soms afspreken met vriendinnen en familie, omdat ik ze anders niet zag en een schuldgevoel bleef knagen. Ja, allemaal moeten. Niks willen, maar moeten. Dat heb ik niet alleen bijna heel 2015 volgehouden, maar ook al jaren ervoor. Ik moest altijd maar.

Als je er middenin zit, is het niet zo makkelijk om het ‘gewoon even los te laten’ en weer in de chillmodus verder te gaan. Maar in oktober 2015 was ik het zat, spuugzat. Die druk die ik mezelf oplegde waardoor ik al maanden met pijnlijke schouders rondliep en letterlijk mijn eigen last op mijn schouders droeg, was genoeg geweest. En niet te vergeten die heftige emotionele huilbuien.

En ik accepteer vanaf nu al deze dingen van mezelf. Het is welkom. Liefde en licht stuur ik ook naar deze plekken in mezelf en omarm het.

Dus sprak ik op een avond tegen een goede vriendin uit dat ik helemaal klaar was met aan mezelf werken en ik helemaal niks meer eraan ga doen. Ik ben goed zoals ik ben en het lastig vinden om dingen uit te spreken en voor mezelf opkomen horen nu eenmaal bij mij en maken mij ook tot wie ik ben. En ik accepteer vanaf nu al deze dingen van mezelf, het is ok. Het is welkom. Liefde en licht stuur ik ook naar deze plekken in mezelf en omarm het. Want licht en donker, positief en negatief, yin-yang, goed en kwaad, het hoort er allemaal bij.

‘Moeten’ geeft druk, spanning en stress. En met ‘willen’ kies je zelf ergens voor. Er ontstaat ruimte.

Dit is wat ik wilde. Nog nooit had ik zo duidelijk het verschil tussen de energie van iets moeten en de energie van iets willen gevoeld. ‘Moeten’ geeft druk, spanning en stress. En met ‘willen’ kies je zelf ergens voor. Er ontstaat meer ruimte om iets toch nog te doen. Ja logisch, als je het zo leest toch? Maar ervaren en voelen maakte het voor mij nog duidelijker. Nog geen week later na deze ‘mindshift’ viel alle last van mijn schouders. Geen schouderpijn meer en ik hoorde het geluid van het kwartje. Aha…

Dus 2015: dankjewel voor de inzichten en lessen die ik heb geleerd: van moeten naar willen, van controle houden naar loslaten en van vechten tegen mezelf naar mezelf volledig accepteren.

En 2016: ik wil van elke dag volop genieten, ik wil mezelf voor altijd volledig accepteren. Het is allemaal zoals het is. Ik neem de dingen zoals ze zijn.

Het wordt een jaar van willen.

In 2015 ben ik begonnen met schrijven. Schrijven voor mezelf, om te helen. Nu ben ik er klaar voor om het te delen. Want delen is helen. Benieuwd naar mijn lessen en inzichten uit sinds 2012 en mijn nieuwe pad? Hou mijn blogs in de gaten.